صفحه اولمعرفی کوتاه دین بهائینگاهی تصویری به دین بهائیقرائت کتاب طلوعی دیکر
 
نامه یک ایرانی بهایی به یک طرفدار حقوق بشر
نوشته شده توسط دبیر
۲۱ مرداد ۱۳۸۶

 

نامه یک ایرانی بهایی به یک طرفدار حقوق بشر

 

به نام خدا

 

سلام

 

این نامه یک ایرانی بهایی به یک طرفدار حقوق بشر می باشد.

 

آیا شما که در این زمینه فعالیت مستمری دارید و به اصطلاح دستی در کار دارید ، از وضعیت بهائیان در ایران آگاه هستید ؟

 

آیا میدانید در کنکور سراسری امسال در ایران چه تعداد از افراد شرکت کننده بهایی بوده اند ؟

 

آیا میدانید برای چه تعداد کارنامه صادر شده است ؟

 

من ساکن شهرستان ساری هستم و در یک شهر نه چندان بزرگ مثل ساری که 33 نفر از بهائیان در کنکور شرکت کرده اند ، 21 نفر موفق به دریافت کارنامه خود نشده اند!

 

آیا در مخیله کسی می گنجد که برای کسی کارنامه کنکور صادر نشود ؟

 

فکر میکنید دلیلشان چه بوده ؟

 

خطای اعلام شده در سایت رسمی سازمان سنجش این بود : به دلیل نقص پرونده با صندوق پستی سازمان سنجش در کرج مکاتبه کنید.

 

این در حالی است که هیچ یک از پرونده ها ناقص نبوده است ، چه که برای ورود به جلسه آزمون برایمان کارت صادر شده است  همچنین کارت رمز آزمون صادر شده است ( زیرا انتخاب رشته امسال اینترنتی انجام میشود).

 

در ضمن با مراجعه به سازمان سنجش به ما اعلام شد که تنها به دلیل بهایی بودن از دادن کارنامه به ما خودداری شده است و از مراجع بالا ( به گفته خودشان یعنی رئیس جمهور ، رئیس مجلس ، وزیر اطلاعات ، شورای انقلاب فرهنگی و  ) به مسؤولان سازمان سنجش دستور داده شده تا کارنامه تعداد بیشماری از بهائیان سراسر ایران را در سایت نگذارند و از نشان دادن آن به ما خودداری کنند.

 

حال از شما به عنوان یک حقوق دان و مدافع حقوق بشر تقاضا دارم صدای ما را به گوش همه برسانید و بگویید در کشور خود چه مظلومانه غریب افتاده ایم.

 

این حق ماست که به تحصیل خود ادامه دهیم و این حق از ما سلب شده است.

 

از شما سپاسگزارم

 

تنها کاربران عضو شده می توانند نظر ارسال کنند!
nima_royan64  - پیشنهاد |1386-5-21 05:18:48
این اقدام محکوک است ولی به شما توصیه می کنم گزینه اسلام را در مدارکتون ارسالی انتخاب کنید می بینید که جاره ای
نیست.شما با دست خودتون به خودتون ضربه نزنید با این کار بروید دانشگاه بعد آنجا تبلیغ کنید.
Eghbali |1386-5-21 07:23:27
با سلام . جناب نیما , در دیانت بهایی کتمان عقیده حرام است و بهاییان باید با شجاعت عقیده خود را اعلام نمایند , در
هر صورت از همفکری شما تشکر
راستگو  - دروغ خیانت است به حقیقت |1386-5-21 08:58:08
به گمانم نیما رویان از بالا مامور شده به بهاءیان راه چاره نشون بده اما باید این قبیل ادما بدونند راستی پیروز
خواهد شد
یک دوست  - راستی |1386-5-21 10:09:12
دوست عزیز و مهربان از کودکی به ما آموخته اند راست گو کفر گو بهتر از آن است که کلمه ایمان بر زبان آری و دروغ گویی
بما آموخته اند زیر سنگ قرار گیر و تحت سایه تحت الحنک ماوی مگزین بما آموخته اند اصحاب نار باش اهل ریانباش ببخشید
اما نوع نگاه ما به دنیا با هم فرق میکنه حالا با توجه به مطالب بالا کدومش بهتره
aida_sprightly  - ...... |1386-5-21 14:59:51
زيرا مسكين هميشه فراموش نخواهد شد اميد حليمان تا به ابد ضايع نخواهد بود
برخيز اي خداوند تاانسان غالب نيايد
mankhazee |1386-5-21 15:00:43
از وظایف بهاییان یکی هم این است که با پافشاری بر هویت خود درس استقلال فکری وشرافت انسانی را به کسانی بیاموزند
که بویی از این صفات به مشامشان نخوردهاست و با همرنگ جماعت شدن خود وهستی خود را از چاله به چاه میاندازند
naghmeh |1386-5-22 15:16:45
توضیحی که مسولین به بهاییان دادند این بود که کلمه ی اسلامکه در کارت زده شده یعنی باید در ازمون به سوالات بینش
اسلامی جواب دهیم این را هم پذیرفتیم و باز هم آنها با روشی دیگر عجز خود را نشان دادند پس مشکل چیز دیگری است و از
این حرفا گذشته
hoda |1386-5-23 04:12:19
http://www.saghar.org/modules.php?name=Forums&file =viewtopic&t=166#1359
بی نام  - حقیقت |1386-5-23 04:33:59
زندگي من در جامعه بهائي گري :

زمان بسيار زيادي طول كشيد تا تصميم بگيرم كه علناً اعلام

نمايم و دوستان خود را
در جريان بگذارم مبني بر اينكه چگونه به

دين بهائي در آمدم وچرا از جمعيت بهائي گري خارج شدم ،من

تصور مي نمايم
كه شايد آنقدرها مهم نباشم تا تحت تعقيب كسي

قرارگيرم هرچند كه اغلب جمعيت هاي بهائي كه در ايالت متحده

آمريكا
زندگي مي كنند كمتر از سي عضو دارند ودررابطه با تجربه

بهائي گري در جوامع كوچك نوشته هاي زيادي وجود ندارد .


به خاطر اهميت موضوع تصميم گرفته ام جهت شرح و بيان شرايط

و
تاريخچه بهائي گري از موضوع منحرف نشوم .براي غير بهائياني

كه مشتاقند راجع به بهائي گري بيشتر بدانند اينچنين
اطلاعاتي به

وفور در ساير سايتهاي اينترنتي ودر مراكز انتشاراتي در دسترس

مي باشد .

در ابتداي كار بوسيله
يكي از دوستانم كه يك بهائي غير فعال بود

با دين بهائي گري آشنا شدم وراجع به آن مطلع گرديدم و اگر در

معرض يك
زبان آموزشي قرار نمي گرفتم بدون شك به آئين

بهائي گري در نمي آمدم ،مع هذا، بدليل تعاليم مورد ادعاي

بهائيان
يعني وحدت اديان يعني آن چيزي كه قبلا به آن اعتقاد

و ايمان داشتم مغبون شدم ، در ابتدا غافل بودم كه جديداً يك


گروه بهائي در شهر من تشكيل مي شود .اما قبل از اينكه حتي

با بهائي هاي محلي ملاقاتي داشته باشم به سادگي حدود
سه

ماه خودم پيرامون بهائي گري تحقيق و تفحص

نمودم ، نوشته هاي بهاء الله چيزي بود كه مرا تبديل به يك بهائي
نمود

وبه غلط تصور نمودم اگر چنانچه اينچنين نوشته هاي وحي خداوند نباشد

پس چنين وحي و الهامي نبايد وجود
داشته باشد ، اين عقيده هنوز در

من وجود دارد ولي بيائيد مساله بهاء الله و تمامي سنت غيبگويانه غرب

را كه
مانند دو مينوهاي زيادي روي هم مي افتند كنار بگذاريم .ممكن

است خواننده تعجب كند كه چرا من كه آنقدر ناراضي بودم
در دين

بهاءي گري ياقي ماندم ؟مساله اصلي اينست كه بايد توضيح داده شود

وهمين مساله بود كه مرا متعهد ساخت تا
موضوع را شرح داده تا

موثر افتد پس از ثبت نام در جمعيت بهائي گري سه شوك بر من

وارد شد و عليرغم اينكه سالها
براي رفع آنها تلاش نمودم ، هرگز

برآنها فائق نيامدم :

اولین شوک : کشف این مطلب بود که علیرغم تعالیم اصلی
بهائی

گری یعنی مساوات بین مردان و زنان ،زنان نمی تواننددر شورای بیت

العدل جهانی :که ارگان عالی انتخابی
تصمیم گیری در دنیای بهائیگری

است انتخاب شوند دلیل آن این است که عبدالبها صریحا گفته است

که این کار باید به
همین صورت باقی بماند و دلایل آن در آینده آشکار

خواهد شد ؟!!طبق ضرب المثل رایج در میان بهائی ها مبنی
براینکه،

خوب اینکار را دوست ندارم اما احساس می کنم مجبورم با آن زندگی

کنم تمایل نداشتم دین بهائیگری را
ترک نمایم . ترکیب بیت العدل

موضوع مبهمی است و با روند جمعیت و تشکیلات محلی بهائی

که زنان درساختار آن سهم
بسیار زیادی دارند همخوانی ندارد .

بعضی از متفکرین پرسیده اند که آیا ممنوعیت زنان به مفهوم

یک اصل دائمی و
بنیادین دراداره امور بهائیت است . این یک بحث

جالب است اما تصور نمی کنم در آینده نزدیک چیزی را تغییر دهد
.

دومین شوکی که به من وارد شد این بود که هر چند که گفته



شده بود که شخص بهائی موظف به وادار کردن دیگران به
تغییر



دینشان از طریق تبلیغات نیست ، ولی فشار شدیدی جهت



تبلیغ آئین بهائیگری وجود داشت درواقع تمام
امور جوامع بهائی



در حول محور این ماموریت سازماندهی شده است .من اعتقاد ندارم



که این تلاش دقیق جهت
اغفال دیگران باشدبلکه منشا این تفکر



مبنی بر اینکه تبلیغ دیگران و آموزش با همدیگر فرق



دارند نشات
گرفته از طرز تفکر شوقی افندی (چهارمین رهبر بهائی )و

دانش آموخته دانشگاه آکسفورد است که یک احساس واقعی
پیرامون

تفاوتهای بین معنای لغات داشت به عقیده وی ، تعلیم و آموزش عبارت

است از شرح اصول دین برای یک شنونده
حال آنکه تبلیغ دیگران ،تلاش

شدیدتری در مناظره است ، علی ایحال یک آمریکائی هیچگونه فرق و

تمایزی بین ، تبلیغ
دیگران ، تغییر عقیده دادن ، تعلیم دادن ویا سهیم شدن

قائل نیست. همه آنها به مفهوم یک چیزهستند وآن تغییر دادن
دین دیگران ```(به

است واکثریت مردم امریکا آن را نفرت انگیز و شنیع می پندارند مطلب

دیگری که در رابطه با جامعه
بهائیگری آمریکا وجود دارد این است که یاس و

ناامیدی و سر خوردگی راجع به میزان رشد سطحی و کند جمعیت بهائی


آمریکا (علیرغم تبلیغات فراوان )منجر بدان میگردد تا بعضی از بهائیان آمریکا

از تشکیلات خارج شوند. حقیقت
امراینستکه فشارهای زیادی وجود دارد تا

موجب شود بعضی از معتقدان تصمیم به انجام چنین کاری می گیرند . بسیاری


از این فشارها درونی و باطنی هستند در نوشته های بهائیت با وضوحی روشن

و مبرهن قید شده که تعلیم دین و آئین
بهائیگری یکی از وظایف یک بهائی است

. معهذا ، همواره به نظر می رسد که در پیرامون شما کسان دیگری وجود دارند

تا
یادآوری کنند چه کاری را باید انجام دهید که فراموش کرده اید انجام دهید ، هر

از چند گاهی شخص فضولباشی پیدا
میشود تا به خدمت جمعیت بهائی

برسد مبنی بر ینکه گویا افراد جمعیت از مسئولیت خود در قبال دین و آئین

بهائیگری
قصور می ورزند و آن را برآورده نمیسازند و من حداقل دونفر را می شناسم

که پس از مشاهده اینچنین سرزنشی ، از دین
بهائیگری رویگردان شدند واز

آن دست برداشتند . این فشارهای وارده بطور مداوم وقت جمعیت بهائی را

به وسیله
برنامه های بیهوده و عبث تلف می نمایند ، هرگز کسی را

نمی شناسم که به وسیله تعلیم و آموزش به دین بهائیگری
گرویده باشد

اینکار همواره از طریق تماس های شخصی بهائیان و تبلیغات شدید عملی

گردیده است ، تحرک بی پایان به
سمت و سوی بلیغ دینی(بهائی کردن دیگران) ،

جمعیت را از

تکالیف معنوی و اصلی فی المثل ، نوشته های بهاءالله
محروم میسازد .

همواره این احساس وجود دارد که یک شخص بهائی باید همواره

دررابطه با انجام بعضی از فعالیتها یا
دیگر فعالیتهای تشکیلات در عجله و

شتاب باشد و هرگز فرصتی برای مطالعه ، تامل ومداقه یا حتی

رفاقت وجود ندارد
.



مشکل دیگری که تبلیغ دین بهائیگری با آن روبروست عبارت از این است که

حتی شش ماه پس از امضاء کارت عضویت
(تسجیل شدن) ، تعداد محدودی

از جدید الایمان ها فعال تشکیلاتی هستند ، دقیقا نمی دانم چند بار به یک جدید الایمان
معرفی شدم ولی

دیگر هیچوقت آنها را ندیدم ، تا زمانیکه قادر شویم یک وضعیت راضی کننده در جامعه بهائیگری ایجاد
نمائیم

حقیقتا هیچ امکانی وجود ندارد تا به دیگران تعلیم بهائیت داده شود .افراد در

مکانی اقامت خواهند داشت
که در آن پرورش یافته اند ودر جائی که درآن

پرورش نیافته اند اقامت نخواهند گزید ، فی الواقع کار به همین سادگی
است .

آخرین شوک

و بدتر از همه ، عبارت ازاجبار به اداره امور فراگیر اداری جامعه بهائی از سوی

همگان است . یک
هفته پس از اینکه به آئین بهائیگری گرویدم منشی یک محفل

روحانی محلی (LSA) شدم . در طول روزهای اولیه در بسیاری از
مواقع احساس

می نمودم که گوئی دین بهائیگری در یافته است که من یک محقق و پژوهشگر

حقیقت یاب هستم ، اما در
حقیقت این مسلک میخواست به طور غیر قابل توجیهی

مرا تبدیل به یک دیوانسالار اداری نماید . در حقیقت امر ، من به
تحقیق و پژوهش

پیرامون نوشته های بهائیت و البته نامه های عبد البها و شوقی افندی پرداخته و به

دنبال راهی
بودم تا تبدیل به یک بهائی واقعی شوم نه انکه تبدیل به یک نیروی اداری

شوم با انهمه کارهای اداری که بر دوشم
سنگینی می نمود . دقیقا دستخوش تجربه

عمیقی جهت شناخت بهاء الله شده بودم ووقتی که متوجه گردیدم که جمعیت
و

جامعه بهائی وقت خود را صرف کارهای بی اهمیت و پیش پا افتاده می کند که از

نظر من اهمیتی نداشتند روحا ً آسیب
دیده و مایوس گردیدم .

تحقیقات وپژوهشهای من هرچه عمیق تر مرا به سوی شبکه اداره تشکیلات

بهائیت سوق می داد،
زیرا که طبق اندیشه و تفکر سنتی بهائیگری هیچ راه

گریزی از تشکیلات وجود ندارد ، تشکیلاتی که تمامی آنها از سوی
شوقی افندی

مفسر معصوم آثار بهاءالله و منصوب شده از طرف عبد البهاء و به وسیله

اعلا میه ای که خودش را مفسر
معصوم نامیده است طرح ریزی شده است .

زمانی که به درک و شناخت از اصول عقاید پیمان بهائیگری

رسیدم به طور کامل
در دام افتادم باید به عنوان گفتار از خود یادآورشوم که

برای جدید الایمان هائی که این مطالب را تحت بررسی و
تحقیق قرار نمی دهند

، تشکیلات را کاملا بی معنی می نامند و این یکی از دلایلی است که چرا آنها

دستخوش
سرگردانی می شوند .حضور در تشکیلات اجتناب ناپذیر بود من نه

تنها در اجلاس های متوالی محفل روحانی محلی شرکت می
نمودم ، بلکه تشکیلات

یک سوم اوقات ماه روزه بهائی را به خود اختصاص می داد ودر هنگام بر پائی

جشن رضوان که یکی
از شادترین جشنهای مربوط به تعطیلات بهائی گری است

باید در مراسم شرکت نمود ( بدون اینکه توجه نمایند این جشن
چقدر معنویت دارد

زیرا که کاملا یک کاری اداری و تشکیلاتی است تا یک جشن مذهبی ) . مشکل

عمده و اساسی این است که
در یک جامعه کوچک بهائی همانند تشکیلات یک

مجلس ملی ، تمامی اعضای فعال در محفل روحانی (LSA) مشغول انجام وظیفه


هستند ولی بطور اجتناب ناپذیری فعالیتهای مربوط به مجلس ملی (NSA) بر فعالیتهای

مربوط به جمعیت و محفل محلی
بهائی حق تقدم و الویت دارند .

یکی از این مایوس کننده ترین کارها در این چنین اوضاع و احوالی این است که

هیچکس
وقت ندارد به طور واقعی نوشته های اصلی بهائیت را مطالعه کند زیرا

که تمامی وظایف تشکیلاتی بر مطالعه آثارو
نوشته ها اولویت دارند . فقط از تو

خواسته می شود تلاش کن در یک جمعیت متشکل از 8الی 12 نفری کارها را

تعمیق بخشی
و مواظب باشی کارهای تشکیلاتی تا کجاپیش خواهند رفت و آمار

و ارقام افزایش یابد .

بدتر از همه اینکه فعالیت
تشکیلاتی که در قبال آن اینهمه ایثار و خود گذشتگی

می شود ره به هیچ جائی نمی برد و ماحصل کار و نتیجه اش هیچ چیزی
نیست ،

با ضرب المثل قدیمی که می گوید (( نمی توانیم بروی نتایج حاصله از فعالیت

تعلیمی خود قضاوت نمائیم زیرا
ممکن است دارای تاثیری باشد که برای ما قابل

مشاهده نیست )) معهذا ، وقتی که سالها پشت سر همدیگر می گذرند و
سپری

میگردند با جدیدالایمان های اندکی مواجه شویم و آن اشخاصی که به سختی

جذب گردیده اند در طی ماهها از نظر
پنهان می شوند و سپس متوجه می شوید

که نسبت به ارزش کاری که انجام می دهید از خود سوال می نمائید . یکی از

موانع
توجیه ناپذیری که بر سر راه این اجتماعات کوچک بهائی قرار می گیرد

عبارت است از جدائی تشکیلات نواحی شهری از
نواحی روستائی حومه شهر

که خلاصه کلام حماقت است . یکی از معتقدان قدیمی بهائی به من گفت که که در

سالیان قبل
از محفل ملی بهائیان آمریکا (NSA) خواهش کردند تا اجازه دهند

تشکیلات شهری بهائی وجمعیت روستائی بهائی با هم ادغام
گردند اما این تقاضا

مورد توجه قرار نگرفت و این معتقد قدیمی آهی کشید و گفت مادر حومه شهرها

پیروان خود را از
دست می دهیم ، حق با اوست ، زیرا که ما تنها دینی بر روی

کره زمین هستیم که از جدید الایمان ها می پرسد که در شهر
زندگی می کنند و یا

در خارج از شهر ؟ من خود این تجربه را داشته ام که از jd به طرف شهر کشیده

شدم و بارها از همان
محلی که شهر جشن مذهبی خود را بر پا نموده بود عبور

نمودم تا به محلی در اطرف دیگر شهر برسم که جشن ما در آن بر پا
شده بود و

می دانم که این سیاست و خط مشی در سالهای بعد به انزوای من کمک نمود . پس

از زندگی با این وضعیت و
مشاهده مشکلات آن برای سالهای متمادی سر انجام به

این نتیجه رسیدم که محفل روحانی امریکا ، برای معنویت و کیفیت
زندگی معنوی

جمعیت بهائیگری در سطح محلی پشیزی ارزش قائل نیست و صرفا مشتاق است

تا ببیند آمار وارقام چقدر
مناسب به نظر میرسد . چرا صرفا باید یک محفل روحانی

داشت در حالیکه امکان وجود دو محفل وجود دارد ؟ هر دوی آنها
ممکن است

کاملا منسوخ شده باشند و یا ممکن است که صرفا در فهرست آمده باشند ولی وقتی

آمار را در معرض دید عموم
قرار می دهیم یقینا فقط برای عرضه به دیگران مناسب

به نظر می آید . در یک برهه زمانی بیش از 20 بهائی در محلی زندگی
می کردند،

آنها به دوجمعیت کاملا منزوی معتقد تقسیم شده بودند . به جای اینکه یک جمعیت

کاملا منسجم داشته
باشیم ، دو مجمع عمومی داشتیم که همواره در معرض خطر قرار

می گرفت یا افت می نمود ودر جایگاه و موقعیت یک گروه
قرار می گرفتند یا به

سختی به وسیله مراسم عید رضوان نجات پیدا می کردند .

بدتر از همه ، ان کارها همه مارا به
تعدادی چرخ دنده های یک ماشین بزرگ

تنزل داد. شاید نمونه بارز این پدیده ، تلفن عجیب و غریبی بود که اخیرا در
یافت

داشتم ،یک زن بهائی از تشکیلات شهری بهائی به من تلفن زد پس از اینکه به

وسیله شایعه ای متوجه شده بود که
من مجددا به دین بهائیگری بر گشته ام به

من زنگ زده بود بدون اینکه بپرسد حالم چطور است یا مرا به مناسبتی دعوت


نماید یا حتی صرفا با من گپی بزند ، از من میخواست که ببیند آیا می توانم به جلسه

سراسری بهائی که قرار بود در ماه
اکتبر میزبانی انرا بر عهده بگیرند کمک کنم .

چرا باید نگران روح و روان کسی باشی وقتی که او دودست دارد ؟
فعالیتها در

تشکیلات ما در جریان بودو همانطوریکه یکی از اهالی قدیمی محل شرح می دهد

، فعالیت معمولا به وسیله
کسیکه به تازگی وارد جمعیت می شود جرقه ای می زند

و سپس هماهنگ میشود . کارها پت پت کنان تا مدتی جلو میروند و بعدا
اشخاص

کلیدی از صحنه خارج می شوند و کارها از هم می پاشند تا گردش چرخ یکبار دیگر

آغاز گردد ، وقتی که ما محافل
روحانی محلی داشتیم من علیرغم انزجاری که از انجام

اینچنین کار های اداری داشتم برای مدت نه سال در آنها مشغول
انجام وظیفه بودم

. خیلی مشکل است که صرفا تعظیم کنی و بگوئی شما آقایان می توانید تمام کارها

را انجام دهید ،
وانگهی من یک بهائی بودم چطور می توانستم به آرمان بهائیگری

کمک نکنم ؟ اما به طور وحشتناکی از آن منزجر شدم و از
انزجار خود احساس گناه

می کردم ، لذا آن سالها ناسازگارترین سالهای زندگی من بودند .

این کار به تصمیم من در
باره تغییر مکان به شهرک دیگری از آن ایالت که جمعیت

ان حدود 400 نفر بود کمک نمود که به دلیل رویداد تاریخی که به
وقوع پیوست

قرار شد در هم ادغام گردند ( وآن تنها دلیل نقل مکان من به آنجا نبود بلکه پیدا

کردن یک منزل مسکونی
مناسب و قابل دسترس نیز یکی از عوامل اصلی بود ) .

من بااحساس گناهی که داشتم فکر می کردم از مواهب هردو جهان
استفاده می کنم

و قادر خواهم شد در فعالیتهای هردو تشکیلات شرکت نمایم در حالیکه از شبکه

امور اداری تشکیلاتی
فرار می کنم ، مع هذا ، کارها بر وفق مراد من پیش نرفتند

زیرا که جمعیت بهائی علی الاصول متشکل از دو خانواده
شلوغ بهائی بود که هرگز

یک فرصت متقابلا قابل قبول و موافق پیدا نمی کردند تا باهم دیگر ملاقات داشته

باشند
تشکیلات بهائی به دلیلی نمی توانست یک تقویم داشته باشد تا برروی دیوار

بچسباند و یا چاپ کند حتی وقتی که به خود
زحمت می داد تا یکی چاپ کند اینکار

ممکن نبود . وبسیاری از مواقع خودم را در مقابل یک برنامه جهت بر پائی یک


رویداد از قبل تبلیغ شده می یافتیم ولی ناگهان صرفا مطلع می شدیم که برپائی ان

مناسبت یا رویداد باطل شده است .
یا اینکه من باید ابتدا تلفن می زدم در غیر

اینصورت به سادگی هیچکس در آنجا حضور نداشت . اغلب اوقات وقتی که در


جریان مناسبت ها قرار می گرفتم زمان بسیار محدودی برای حضور وجود داشت

، اگر در جمع محفلی 4 نفره یا در همان حدود
که فعالترین افراد را تشکیل میدادند

حضور نداشتید غیر ممکن بود که از آنچه که می گذشت اطلاع صحیحی کسب نمائید

.
تا امروز من مطمئن نیستم که آیا طرد و محرومیت من حساب شده و یا عمدی بود

و یا به دلیل ضعف سازمانی بود ؟اغلب
اوقات اعضای تشکیلات بهائی به من بعنوان

یک پیشگام جبهه داخلی مراجعه نموده و موضوع را برای من روشن میساختند
که

آنها انتظار داشتند با دعوت دیگران به دین و آئین بهائیگری ، آمار جمعیت محلی

خودم را افزایش دهم . سر انجام
تصمیم گرفتم که نباید به خاطر دین بهائیگری به

خودم زحمت بدهم به استثناء حضور در کلاس های کودکان که برایم خیلی
حائز

اهمیت بودند ، آخرین رخداد تا آنجائیکه به محفل محلی مربوط می گردد در پائیز

سال 1998 اتفاق افتاد ، من تلفن
زدم و میخواستم بررسی نمایم که آیا کلاس کودکان

تشکیل خواهد شد که به من گفته شد آنها مناسبتی تشکیلاتی در
تعطیلات روز کارگر

خواهند داشت ووقتی که قرار باشد کلاس کودکان مجددا تشکیل شود تلفنی به من

اطلاع داده می شود
، حدو یکماه بعد دیدم که کلاس کودکان بهائی به صورت آگهی

درروزنامه محلی درج شده است بسیار آزرده خاطر شدم از
اینکه هیچکس به خودش

زحمت نداده بود تا مرا در جریان امر قرار دهد .

خشمگین وعصبانی بودم و از آنجائیکه در آن
لحظه برنامه ای نداشتم تا از ایمان خود

به بهائیت دست بردارم فکری به مغزم خطور کرد مبنی بر اینکه اگر نظم اداره
امور

یک دین از سوی خداوند باشد بدون شک آن دین بهتر ین خواهد بود .

در بهار سال 1999 جهت پی گیری مدارک تدریس و
آموزش خود به مدرسه

باز گشتم و برای نخستین بار به اینترنت دسترسی پیدا نمودم و مقاله ای با مضمون

یک
"پیشنهاد ساده" در اینترنت دیدم که اگر شما با آن آشنائی ندارید مقاله ای بود

که جهت چاپ در مجله "گفتگو"
انتخاب شده بود و محتوی آن دارای پیشنهاداتی

به منظور اصلاحاتی در جمعیت بهائیگری بود بر حسب تصادف من به همراه
یکی

از دوستانم که به اجلاس سراسری ملی بهائیان آمریکا سال 1988 دعوت شده بود

که هم اکنون برایم شرم آور به نظر
میرسد شرکت نمودم . من یکی از مشترکان

مجله گفتگو بودم . ووقتی متوجه آقای دکتر فیروز کاظم زاده ( از اعضای محفل


ملی آمریکا ) شدم که آن را در جلسه سخنرانی در این مجلس ملی تقبیح می کند

قدری منقلب شدم . دراین مجله مقالاتی
را پیدا کردم ودر اغلب مواردآ ن را تغییر

خوش آیندی می پنداشتم از جانب مقامات رسمی بهائیت که به نظر می رسید
ارتباط

خیلی اندکی با مبارزات اصلی که در پی آن هستیم دارند .

دقیقا به یاد نمی آورم که دکتر کاظم زاده چه گفت
اما به وضوح به یاد می آورم

که یکی از بهائیان ایرانی گفت که این افراد از پیمان شکنان (در بهائیت) بدتر

هستند
که فکر کردم گفته وی تا حدودی اغراق آمیز بود مع هذا ، تاثیری که

روی من گذاشت این بود که مخالفان پشت صحنه
بهائیگری در این مجله از خود

راضی و بدون ادب و نزاکت هستند لذا بایستی از حمایت خودم از این مجله

مضایقه نمایم
.

11سال من در آنجا نظاره گر پیشنهاد ساده در مجله بودم و می دانستم که به من

دروغ گفته اند و همه آنچیزهائی را که
ناراضی ها انجام داده بودند صرفا پیشنهاداتی

بودند که می توانستند وضعیت جمعیت بهائی آمریکا را بهبود بخشند و
همه آنچیزی

را که آنها انجام داده بودند اظهار عقیده بود ، من فکر می کنم آنچه را که محفل ملی

آمریکا از آن وحشت
داشت این بود که این پیشنهاد ات ممکن است برای تعدادی از

بهائی های مقیم امریکا معقولانه به نظر آیند که می تواند
منجر به تغییر و تحولاتی

شود که خوشایند محفل ملی بهائیان امریکا نیست .

در نوروز آن سال از پس از تقریبا 14 سال
به عنوان شخصی بهائی از دین و

آئین بهائیگری دست کشیدم و هرچه بیشتر تحقیق و بررسی می کنم بر من مسجل

می گردد که
ترک سازمان بهائی گری کاری بود که می باید انجام میدادم ووقتی که

می بینم با اشخاص متفکر و معتبر چگونه رفتار
میشده ، مشمئز می شدم .

تا آنجائیکه به من مربوط میگردد محفل ملی بهائیان امریکا به پیام بهاء الله هم

خیانت
نموده است .

شما نمی توانید پیرامون حقیقتی تحقیق و تفحص نمائید بدون اینکه در مورد آن

سوال نکنید . شما نمی
توانید ادعا نمائید که علم و مذهب با همدیگر توافق دارند

و سپس دانشمندان را تحت تعقیب و پیگرد قرار دهید ، اگر
قرار باشد از پیمان

بهائیت با دغل بازی و ریا کاری دفاع شود ، دفاع از آن فاقد و جاهت است .

ممکن است من با تردید
به بهاء الله معقد باشم ، اگر چه برای مدتی طولانی به

آن عقیده به شدت ضربه وارد شد . هم اکنون فرصت آن را داشته ام
تا با ناراحتی

به گذشته خود نگاه کنم اگر در جمعیت بهائیگری باقی می ماندم ادامه زندگی

غیر ممکن به نظر می رسید
. وامیدوارم که روزی یک جمعیت واقعی وجود داشته

باشد ، که در آن مردم نسبت به همدیگر احساس همدردی می کنند و
خواهان

سعادت و نیکی امناء بشر هستند ، جمعیتی که در خدمت خداوند می باشند .

چشمان خود را به آینده دوخته ودر
انتظار هستم .
سردبیر  - بی نام |1386-5-23 06:40:54
این مطلب سراسر ساختگی است
سردبیر  -  بی نام |1386-5-23 06:38:28
آی پی شما مال ایران است
vafa  - bi-nam |1386-5-23 07:44:14
ajab doroghgoye khabisi ast. la-aqal midadeed IP amrikaee baratoon jaal mikardan!! ta gir nayofteed.
Eghbali  - آقای بی نام |1386-5-23 08:55:44
با عرض ادب . هر چند که داستان شما به داستانهای تخیلی بیشتر شباهت دارد . و از طرفی هم جناب سردبیر محترم در چند
کلمه هویت دروغین و تخیلی شما را مشخص نمود , ولکن باز هم جواب شما را دادن خالی از لطف نیست , از این جهت در دو
پارگراف در خدمت شما خواهم بود
Eghbali  - جواب جناب بی نام |1386-5-23 09:32:18
کتاب سطوت میثاق صفحه .۵ از جناب علی نخجوانی ( چرا زنان به عضویت بیت العدل اعظم انتخاب نمیشوند ? ) جواب از جناب علی
نخجوانی به سال ۶..۲ میلادی در استرالیا : این موضوع از حضرت عبدالبهاء و چندین بار از حضرت ولی امرالله و بیت العدل
اعظم سوال شده است . حضرت عبدالبهاء در این مورد پاسخ جامعی داده اند دال بر اینکه هنگامی که جامعه بشری به مرحله
بلوغ خود برسد , دلیل این بیان حضرت بهاءالله مانند ,, الشمس فی رابعه النهار ,, روشن خواهد شد . حضرت ولی امرالله
درباره این راز و رمز قدری روشن تر توضیح داده , میفرمایند که تساوی زن و مرد به معنای تساوی در حقوق است نه تساوی
در وظایف .,,,,,,,,,,. همچنین جالب توجه است که در طول تاریخ حیات یشر , همه مظاهر الهیه مرد بوده اند . به همین نحو هر گاه
جانشینی برای خود تعیین کرده اند , آن جانشینان نیز مرد بوده اند . اما هنگامی که در پایان دور دیانت بهایی , مظهر
ظهور جدید ظاهر گردد , او اختیار کامل خواهد داشت که بعضی و یا همه اوامر و احکام و قراردادهای اداری بهایی را تغییر
دهد
Eghbali  - جواب جناب بی نام |1386-5-23 10:02:19
در این داستان دو نکته نهفته است , اول آنکه جناب بی نام , با تحقیقات سطحی ایمان آورده و دوم آنکه سایرین را ملاک
ایمان خود قرار داده و در نتیجه در این راه شکست خورده و قطعا این ضرر به خودش رسیده نه به سایرین . در این رابطه به
نامه ای از جناب فروتن ( ایادی امرالله ) خطاب به جناب جواد قوچانی پسر مرحوم آیه الله حاج سید رضا مجتهد قوچانی , که
بعد از بهایی شدن به دستش رسیده در پارگراف جداگانه اشاره میگردد
Eghbali  - نامه ای از جناب علی اکبر فروتن خطاب به |1386-5-23 11:04:26
نامه ای از جناب علی اکبر فروتن < ایادی معزز امرالله > خطاب به آقای جواد قوچانی , در کتاب خاطرات فراموش نشدنی صفحه
۱۸ :: از خبر تسجیل رسمی شما بسیار مسرورم ولی ناگزیر مراتبی را باید گوشزد کنم . شما میدانید که طبق روایات معتبره
منقوله , بعد از رحلت پیامبر اکرم به علت اختلاف بین مسلمین کل نفوسی که در آن موقع مسلمان بودند مرتد شدند جز تعداد
سه نفر یا چهار نفر یا پنج نفر . به غیر از این عده معدود کل از اسلام تبری جستند زیرا رفتار مردم را ملاک خود قرار
دادند . حال شما که به این امر مبارک ایمان آورده اید ممکن است در آتی در بین جامعه امر نفوسی که به این امر منتسب
هستند , باشند که رفتار و کردارشان مغایر با تعالیم مبارکه باشد , مبادا رفتار آنان در شما تاثیر کند , شما میدانید
که من در روسیه بوده ام و تحصیلات عالی خود را در مسکو یعنی مرکز مهم کمونیستی جهان گذرانیدم , ولی با اینکه بهایی
زاده بودم چون خودم تحقیق کرده و با بصیرت کامل این امر مبارک را پذیرفته بودم , به همین جهت معاشرت نزدیک با نفوس
غیر مومن و افکار مخالف در وضع روحانی و دیانتی من تاثیری نکرد . امروز اگر بر فرض محال تمام بهاییان عالم از امر
مبارک کناره گیری کنند کمترین تاثیری در وضع من نخواهد داشت و اگر همه جهان نیز بهایی شوند زیادتی در وضع ایمانی من
نخواهد داشت , زیرا خود این امر مبارک را شناخته و به آن ایمان آورده ام . شما نیز باید این موضوع مهم و حادثه تاریخی
بدو اسلام را همواره در نظر داشته باشید و وضع روحانی و امری خود را با آن تطبیق کنید . شما باید همواره با خود
بیندیشید که من شخصا این امر مبارک را تحقیق کرده و به حقانیت آن ایمان آورده ام . رفتار و کردار نفوس منسوب به این
امر ابدا در من تاثیر ندارد . با این وصف از امتحانات و افتتانات که محققا در پیش خواهید داشت محفوظ و مصون خواهید
ماند
yashar  - آقای بی نام |1386-5-23 16:03:07
سلام جناب
من از آی پی چیزی نمی دونم ولی برای منم که مسلمان و معتقد به اسلامم دو چیز ثابت شد.اولی عدم صداقت شما و
دومی عصبیت و نبود ادبیات کلامی بین این عزیزان بهاءی که اینها هم منو یاد جمهوریه اسلامی و علمای بیسوادش
میندازند.به امید اینکه همیشه صداقت اولین سلاح برای مبارزات باشه
سامان |1386-5-24 12:02:26
بر درگه دوست تا رسي گو لبيك
اينجا نه سلام راه دارد نه عليك
اين وادي عشق است نگه دار قدم
اين عرض مقدس است فخلع
نعليك

يار گريزان جمال قدم
الله ابهي

داستان يا روايتي كه نوشته بوديد خواندم
از كلمات و جملاتتان واضحا
مشهود بود كه اطلاعات و مطالعات بسيار بسيار ناقصي در مورد آيين بهايي داريد
مطمئنا يك بهائي هر چند هم از دين
برگشته باشد ديانت بهائي را با جامعه بهايي اشتباه نمي گيرد
و يقينا اسم "يهايي گري" يا "بهائيت" به دين
الهي نمي دهد

اصولا يك چنين متنهايي نبايد ويرايش شود كه ويرايش غير علمي آن بارها در متن قابل رويت بود
چرا همه
متن را كامنت نكرديد؟

عزيز من ، متني كه آماده و قابل ويرايش براي استفاده در سايتهاي و وبلاگهاي ديگر به منظور
تضعيف گروهي خاص يا پيروان ديني جهاني مثل ديانت بهايي نوشته شده باشد بايد خيلي پر قدرت تر از اين متن پوشالي نسخ
شود . زيرا من به عنوان يك بهايي هم كيشان خود را خوب ميشناسم . حال آنكه آي پي شما هم به مرحمت دوستان عزيز لو رفته و
مربوط به كشور ايران است . خيلي جالب است كه اين مطالب تقريبا عينا" مطابق است با داستان نقل شده توسط شخصيت بي
نام ديگري كه دريكي از روزنامه هاي كثير الانتشار ايران راجع به ديانت بهايي به چاپ رسانده بود !!!

در عجبم كه
سازمان شما قادر به نوشتن روايت يا داستان جديد تري نيست كه يك داستان را با تغيير اسم شهر و ايالت و ... ويرايش و
تحويل مي دهد ؟

بهر حال از مطالب بسيار ناقصتان معلوم و مبرهن بود كه مطلبي دال بر نقص ديانت جهاني بهايي نداشتيد
حال اين موضوع يا ضعف شما و يا اعتقاد قلبيتان به ديانت بهايي را نشان مي دهد . الله اعلم

البته اميدوارم همكاران
محترمتان شمارا تحت فشار بيشتري براي نوشتن مطلب جديد قرار ندهند چون شما واقعا" سعيتان را كرده ايد (( اجرتان با
حق )) ولي خوب ديگر اتنظار بيشتري هم از شما نبايد داشت !!!

دوست من به هر طريق و در هر دياري كه ساكنيد به هر شغل يا
سازماني كه در آن مشغوليد از مطالبتان معلوم است كه دسترسي زيادي به آثار يا منابع امري ديانت بهائي داريد . فرصت
را از دست ندهيد .

به ياد مناجات حضرت عبدالبها افتادم :
"...من آنچه شرط بلاغ است با تو ميگويم . بشتاب ، بشتاب كه
وقت تنگ است ، و آهنگ مطرب نزديك به انتهي ،‌ اگر دز اين بزم دف نزني ، كف نزني ، آواز نخواني ، ديگر در چه زمان
مخمور و مست گردي ؟"















سامان  - آقاي حقيقت |1386-5-24 12:06:33
بر درگه دوست تا رسي گو لبيك
اينجا نه سلام راه دارد نه عليك
اين وادي عشق است نگه دار قدم
اين عرض مقدس است فخلع
نعليك

يار گريزان جمال قدم
الله ابهي

داستان يا روايتي كه نوشته بوديد خواندم
از كلمات و جملاتتان واضحا
مشهود بود كه اطلاعات و مطالعات بسيار بسيار ناقصي در مورد آيين بهايي داريد
مطمئنا يك بهائي هر چند هم از دين
برگشته باشد ديانت بهائي را با جامعه بهايي اشتباه نمي گيرد
و يقينا اسم "يهايي گري" يا "بهائيت" به دين
الهي نمي دهد

اصولا يك چنين متنهايي نبايد ويرايش شود كه ويرايش غير علمي آن بارها در متن قابل رويت بود
چرا همه
متن را كامنت نكرديد؟

عزيز من ، متني كه آماده و قابل ويرايش براي استفاده در سايتهاي و وبلاگهاي ديگر به منظور
تضعيف گروهي خاص يا پيروان ديني جهاني مثل ديانت بهايي نوشته شده باشد بايد خيلي پر قدرت تر از اين متن پوشالي نسخ
شود . زيرا من به عنوان يك بهايي هم كيشان خود را خوب ميشناسم . حال آنكه آي پي شما هم به مرحمت دوستان عزيز لو رفته و
مربوط به كشور ايران است . خيلي جالب است كه اين مطالب تقريبا عينا" مطابق است با داستان نقل شده توسط شخصيت بي
نام ديگري كه دريكي از روزنامه هاي كثير الانتشار ايران راجع به ديانت بهايي به چاپ رسانده بود !!!

در عجبم كه
سازمان شما قادر به نوشتن روايت يا داستان جديد تري نيست كه يك داستان را با تغيير اسم شهر و ايالت و ... ويرايش و
تحويل مي دهد ؟

بهر حال از مطالب بسيار ناقصتان معلوم و مبرهن بود كه مطلبي دال بر نقص ديانت جهاني بهايي نداشتيد
حال اين موضوع يا ضعف شما و يا اعتقاد قلبيتان به ديانت بهايي را نشان مي دهد . الله اعلم

البته اميدوارم همكاران
محترمتان شمارا تحت فشار بيشتري براي نوشتن مطلب جديد قرار ندهند چون شما واقعا" سعيتان را كرده ايد (( اجرتان با
حق )) ولي خوب ديگر اتنظار بيشتري هم از شما نبايد داشت !!!

دوست من به هر طريق و در هر دياري كه ساكنيد به هر شغل يا
سازماني كه در آن مشغوليد از مطالبتان معلوم است كه دسترسي زيادي به آثار يا منابع امري ديانت بهائي داريد . فرصت
را از دست ندهيد .

به ياد مناجات حضرت عبدالبها افتادم :
"...من آنچه شرط بلاغ است با تو ميگويم . بشتاب ، بشتاب كه
وقت تنگ است ، و آهنگ مطرب نزديك به انتهي ،‌ اگر دز اين بزم دف نزني ، كف نزني ، آواز نخواني ، ديگر در چه زمان
مخمور و مست گردي ؟"















جواد  - انجمن اسلامی |1386-6-30 04:42:36
http://www.autnews.info/archives/1386,06,0004771
بنده ی خدا  - جواب |1386-8-6 07:19:28
دوست عزیز
پیشنهاد می کنم کمی درباره ی نظرتان فکر کنید
امید وارم که بیشتر درباره اسلام تحقیق کنید و این را
ببینی و احساس کنی که چه دین شیرین و با ارزشی است موفقیتت را از صاحب عالم خواستارم
ستار  - bah bah |1387-2-9 14:55:31
:zzz غ

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."

< قبلی   بعدي >